استانداردها و هنجارها
Rugby Bleep Test Standards
جستجوهایی مانند آزمون بلیپ راگبی و “نمره خوب آزمون بلیپ راگبی” معمولاً از بازیکنانی ناشی میشود که در تلاشند تا تناسب اندام خود را برای انتخاب ارزیابی کنند. در عمل، برنامههای راگبی معمولاً از آزمونهای متناوب (مانند آزمونهای یو-یو) به همراه اندازهگیریهای سرعت و قدرت استفاده میکنند زیرا نیازهای مسابقهای متوقف-شروع و پر از تماس هستند.
استانداردهای حرفهای
در سطح حرفهای، استانداردهای آمادگی جسمانی راگبی معمولاً داخلی هستند و با یک مجموعه آزمایش ارزیابی میشوند نه یک نمره قبولی جهانی. آزمایش استقامت معمولاً با موارد زیر ترکیب میشود:
- سرعت (دوهای 10–40 متر)
- توانایی دویدن مجدد
- اندازهگیریهای قدرت و نیرو
- ترکیب بدن و در دسترس بودن (مقاومت در برابر آسیب)
جایی که نمره "آزمون بیپ بازیکنان راگبی" استفاده میشود، معمولاً یکی از چندین علامت است که برای اطلاعرسانی در مورد شرایط بدنی و نظارت استفاده میشود.
تفاوتهای پست (مهاجمان در مقابل مدافعان)
پوزیشنهای راگبی محدودیتهای فیزیکی بسیار متفاوتی دارند:
- مهاجمان: بار برخورد بالاتر و نیازهای بیشتری به قدرت ایستا؛ استقامت هنوز مهم است، اما وزن و نقشهای تماس بر نحوه تفسیر آزمایشها تأثیر میگذارد.
- پشت: نیاز به فضای بیشتر و سرعت بالاتر در دویدن؛ استقامت متناوب و توانایی دویدن سریع مکرر اغلب مورد تأکید قرار میگیرد.
بنابراین، "یک نمره خوب در آزمون بلیپ در راگبی" باید با توجه به گروه موقعیت و سطح شما تفسیر شود، نه تنها به عنوان یک عدد واحد در کل تیم.
اتحادیه در مقابل لیگ
راگبی اتحادیه و راگبی لیگ ساختارهای مسابقه و نیازهای تاکتیکی متفاوتی دارند و آزمایشهای آمادگی جسمانی معمولاً بهگونهای انتخاب میشوند که با آن نیازها مطابقت داشته باشند. بسیاری از محیطها از آزمایشهای متناوب مانند آزمایشهای بازیابی متناوب یو-یو استفاده میکنند زیرا این آزمایشها تلاشهای مکرر با بهبودی ناقص را منعکس میکنند.
آزمون کلاسیک بلیپ هنوز هم میتواند برای ظرفیت هوازی پایه مفید باشد، اما برنامهها اغلب به یک اندازهگیری اضافی نیاز دارند که به توانایی تناسب اندام و بهبودی در حالت توقف و شروع حساستر باشد.
در عمل، این به این معنی است که ممکن است گزینههای تست متفاوتی را در باشگاهها مشاهده کنید:
- برخی از تیمها از تست بیپ کلاسیک برای تعیین یک خط پایه سریع استفاده میکنند (راحت برای اجرا، راحت برای تکرار).
- برخی از تیمها از تستهای Yo-Yo IR برای خاصیت توقف-شروع استفاده میکنند.
- برخی از تیمها از هر دو استفاده میکنند و سپس نتایج را در کنار دادههای GPS مسابقه و در دسترس بودن تمرین تفسیر میکنند.
اگر شما خود را به "استانداردهای راگبی" آنلاین مقایسه میکنید، مطمئن شوید که همان آزمون را مقایسه میکنید. سطح آزمون بلیپ مستقیماً قابل مقایسه با فاصله یویو نیست و آزمون شاتل 15 متری مستقیماً قابل مقایسه با آزمون شاتل 20 متری نیست.
آکادمی / سطوح جوانان
محیطهای آکادمیک معمولاً بر بهبود مکرر تمرکز دارند، نه تنها رسیدن به یک آستانه واحد. یک رویکرد منطقی این است:
- از نسخه تست یکسان به طور مداوم استفاده کنید (تست بلیپ 20 متری، تست بلیپ 15 متری، تست یو-یو IR1/IR2).
- مقایسه بازیکنان با امتیازات قبلی خود و با همتایان در موقعیت.
- از انجام تستهای حداکثری مکرر در طول بلوکهای تماس سنگین خودداری کنید (خستگی و درد میتواند عملکرد تست را تحت تأثیر قرار دهد).
برای بازیکنان جوان، مربیان اغلب ثبات را بیشتر از یک نمره بهترین یکباره ارزشمند میدانند. یک منحنی بهبود پایدار در طول یک فصل میتواند از یک جهش بزرگ واحد که با تغییر در شرایط آزمون یا توده بدنی همزمان است، معنادارتر باشد.
نمونههای معیار حرفهای (آزمونهای مقطعی)
دادههای آمادهسازی راگبی که بهطور عمومی در دسترس هستند، بیشتر در مقالات تحقیقاتی منتشر میشوند تا در اسناد رسمی "نمره قبولی". به عنوان مثال، دادههای منتشر شده از یک تیم ملی راگبی اتحادیه که از آزمون بازیابی متناوب یو-یو سطح ۲ (IR2) استفاده کرده است، گزارش شده است:
- یک فاصله میانگین IR2 حدود 1,216m در سراسر تیم.
- عملکرد بالاتر IR2 (گزارش شده حدود 1,520m در مقابل 991m) هنگام مقایسه بازیکنان موفقتر با بازیکنان کمتر موفق در همان گروه.
این اعداد به عنوان نمونهای از نوع آزمونهای مقطعی که در راگبی استفاده میشود ارائه شدهاند. اینها یک استاندارد جهانی برای آزمون بلیپ نیستند و نباید به عنوان یک معیار انتخاب در خارج از گروه خاصی که آزمایش شدهاند، در نظر گرفته شوند.
اگر به یک تعریف عملی از "امتیاز خوب" نیاز دارید، ابتدا از گروههای داخلی تیم خود (گروه شروع، گروه توسعه، گروه توانبخشی) استفاده کنید و سپس درون موقعیت مقایسه کنید. مهاجمان و مدافعان معمولاً به طور متفاوتی مدیریت میشوند و حتی درون یک گروه موقعیتی نیز میتواند تفاوتهای معتبری بر اساس نقش بازی و اندازه بدن وجود داشته باشد.
تمرکز بر تمرینات استقامت راگبی
برای بهبود نمره آزمون بلیپ راگبی (یا نمره یو-یو) بدون از دست دادن آمادگی برای تماس، یک ساختار هفتگی متعادل معمولاً مؤثرتر از تکرار “انجام آزمون” است:
- 1 جلسه هوازی: کار آسان و پیوسته برای ساختن یک پایه.
- 1 جلسه اینترال: اینترالهای شاتل یا دوهای کوتاه تکراری که خستگی در انتهای آزمون را شبیهسازی میکنند.
- 2–3 جلسه راگبی: کار بر روی مهارت و تماس طبق برنامهریزی شده توسط تیم.
- ۲ جلسه قدرت: حفظ استحکام و تحمل برخورد.
این رویکرد استقامت را به سمت بالا نگه میدارد در حالی که هنوز نیازهای قدرت و نیروی خاص را که مختص راگبی است، پشتیبانی میکند.
مربوطه: the تست یو-یو صفحه توضیح میدهد که چگونه امتیازدهی یو-یو کار میکند و جدول سطوح آزمون بیصدا تفسیر تست بلیپ کلاسیک را پوشش میدهد.
نکات کلیدی
- استانداردهای راگبی معمولاً داخلی هستند
- پشت و جلو به طور متفاوتی ارزیابی میشوند.
- آزمونهای یو-یو برای تناسب اندام توقف-شروع رایج هستند
- از زمینه موقعیت و سطح استفاده کنید