15m Bleep Test | 15 Metre Shuttle Run Protocol & 20m Conversion

این چیست

آزمون بلیپ 15 متری یک دویدن شاتل پیشرفته است که بین دو خط که 15 متر فاصله دارند، انجام می‌شود. سرعت با یک ترک صوتی (بلیپ‌ها) کنترل می‌شود و سرعت دویدن مورد نیاز به تدریج افزایش می‌یابد.

افراد همچنین آن را به عنوان یک دویدن شاتل ۱۵ متری توصیف می‌کنند. نکته کلیدی این است که این هنوز یک آزمون تناسب اندام تدریجی است؛ این فقط "آزمون ۲۰ متری، اما کوتاه‌تر" نیست. برای حفظ همان پروفایل سرعتی که در آزمون ۲۰ متری وجود دارد، معمولاً به یک ترک صوتی طراحی شده برای شاتل‌های ۱۵ متری نیاز دارید.

زمان استفاده از 15m در مقابل 20m

اگر فضای کافی دارید، دوره 20 متری شناخته‌شده‌ترین فرمت است و مقایسه با نمودارهای منتشرشده را آسان‌تر می‌کند. با این حال، در برخی موارد، تنظیم آزمون بلیپ 15 متری در مقابل 20 متری بیشتر از سنت اهمیت دارد:

• آزمایشات داخلی: سالن‌های ورزشی، سالن‌های ورزشی مدارس و مراکز اجتماعی که 20 متر در دسترس نیست.
• گروه‌های بزرگ: خطوط بیشتری می‌توانند در کنار هم در عرض کمتری جا بگیرند.
• ایمنی و سطوح: مسیرهای کوتاه‌تر می‌توانند خطر تصادف در جلسات شلوغ را کاهش دهند، اما چرخش بیشتر اتفاق می‌افتد.

معامله این است که شاتل‌های کوتاه‌تر به معنای چرخش‌های بیشتر در هر دقیقه با همان سرعت است، که می‌تواند باعث شود تست احساس "توقف-شروع" بیشتری داشته باشد و می‌تواند نحوه عملکرد ورزشکاران مختلف را تغییر دهد. به همین دلیل، ایمن‌ترین رویکرد این است که فرمت تست خود را در طول زمان ثابت نگه دارید: اگر با پروتکل 15 متری شروع می‌کنید، با همان پروتکل برای مقایسه‌ها بمانید.

پروتکل

یک پروتکل عملی برای تست بلیپ 15 متری به شرح زیر است:

• دوره را علامت‌گذاری کنید: دو خط واضح به فاصله 15 متر (مخروط‌ها، نوار، یا رنگ).
• گرم کردن: 8–12 دقیقه حرکت آسان، تحرک دینامیک و چند شتاب کوتاه.
• شروع: یک پا پشت خط؛ با اولین نشانه صوتی شروع کنید.
• دویدن: به خط دورتر قبل از (یا در) بوق برسید، بچرخید و برگردید.
• قانون در مورد خطاها: آن را از قبل تعریف کنید (به طور معمول، آزمون پس از یک خطای دوم به پایان می‌رسد).
• ضبط: سطح/مرحله نهایی (اگر پیست شما آن را اعلام کند) و تعداد کل شاتل‌های تکمیل شده.

برای تکرارپذیری، هر بار از همان کفش و سطح استفاده کنید و تکنیک چرخش را استاندارد کنید (چرخش‌های تنگ با یک پا روی/بالای خط، نه برش زودهنگام).

تبدیل به امتیاز ۲۰ متری

افراد اغلب از تبدیل مستقیم نتیجه 15 متری به نمره تست بلیپ 20 متری سؤال می‌کنند. در عمل، تبدیل بستگی به چگونگی اجرای تست 15 متری دارد:

• اگر از یک ترک صوتی خاص 15 متری استفاده کردید: معمولاً می‌توانید عملکرد را به طور قابل اعتمادتر با استفاده از سرعت دویدن بالا / مرحله نهایی مقایسه کنید تا شمارش خام شاتل، زیرا این ترک برای نشان دادن یک پیشرفت سرعت خاص طراحی شده است.
• اگر از یک ترک صوتی استاندارد 20 متری در یک خط 15 متری استفاده کنید: سرعت مورد نیاز کمتر از حد انتظار است، بنابراین نتیجه به طور واضحی به یک نمودار سطح 20 متری مطابقت ندارد.

اگر فقط تعداد شاتل‌ها را دارید و به یک مقایسه تقریبی نیاز دارید، منطقی‌ترین روش این است که ابتدا به مسافت کل تبدیل کنید (شاتل‌ها × 15 متر). سپس می‌توانید آن مسافت را در کنار نتیجه مرحله 15 متری خود گزارش دهید. هرگونه ترجمه بیشتر از "امتیاز 20 متری" را به عنوان یک تخمین در نظر بگیرید مگر اینکه سازمان شما یک روش تبدیل رسمی ارائه دهد.

مربوطه: the آزمون PACER یک فرمت دیگر از دویدن شاتل است که به طور معمول در مدارس استفاده می‌شود.

حقایق سریع

• لین کوتاه‌تر: ۱۵ متر
• نیاز به یک پروتکل صوتی منسجم دارد
• بیشتر از چرخش‌های یک تست 20 متری
• بهترین مقایسه در همان فرمت

بازگشت به آزمون‌ها