Press-Up Bleep Test | Push Up Beep Test Protocol, Norms & Police Standards

پروتکل

چندین نوع مختلف از تست بلیپ پرس آپ وجود دارد. نقطه مشترک این است که ترک صوتی یک ریتم تعیین می‌کند و شما باید هر تکرار را به موقع با نشانه‌ها انجام دهید. یک ساختار رایج، یک ریتم ثابت است (برای مثال، یک تکرار هر چند ثانیه) با استانداردهای فرم سختگیرانه.

یک تنظیم جلسه معمولی:

• سطح: کف یا تشک صاف و غیر لغزنده.
• وضعیت شروع: دست‌ها زیر شانه‌ها، بدن در یک خط مستقیم از سر تا پاشنه‌ها، هسته محکم.
• استاندارد حرکت: به آرامی به عمق ثابت پایین بروید، سپس تا حداکثر انبساط فشار دهید بدون اینکه لگن‌ها افت کند.
• قانون پایان: آزمون زمانی به پایان می‌رسد که شما زمان بوق را از دست بدهید، فرم را بشکنید، یا نتوانید یک تکرار دیگر را به استاندارد انجام دهید.

ریتم / زمان‌بندی

کادنس چیزی است که فشارهای عادی را به یک "آزمون بیپ" تبدیل می‌کند. برخی از ترک‌های صوتی از یک شمارش ساده دوگانه ("پایین" / "بالا") استفاده می‌کنند تا همه به طور همزمان حرکت کنند، در حالی که دیگران کادنس را در مراحل مختلف تغییر می‌دهند.

هر مسیری که استفاده می‌کنید، این نقاط را قبل از آزمایش تعریف کنید:

• تعریف نماینده: کدام بوق پایین را علامت‌گذاری می‌کند و کدام بالا را.
• توقفات مجاز: آیا استراحت در موقعیت بالا مجاز است و به چه مدت.
• قانون عدم حضور: اینکه آیا آزمون در اولین عدم حضور به پایان می‌رسد یا پس از عدم حضور دوم.

هنگام مقایسه جلسات، فایل صوتی اهمیت دارد. اگر ریتم بین تست‌ها تغییر کند، یک "تعداد تکرار بالاتر" ممکن است صرفاً نشان‌دهنده یک سرعت کندتر باشد تا بهبود استقامت.

نکات فنی

• دست‌ها: دست‌ها را کمی وسیع‌تر از عرض شانه قرار دهید، انگشتان به جلو، برای ثبات باز کنید.
• خط بدن: یک تخته سفت نگه دارید؛ از افتادن لگن یا خم شدن جلوگیری کنید.
• عمق: یک استاندارد عمق تکرارپذیر انتخاب کنید (به عنوان مثال، بازوی بالایی موازی با زمین) و آن را ثابت نگه دارید.
• تنفس: در حین پایین آمدن نفس بکشید، و در حین فشار دادن به بالا نفس را بیرون دهید.
• کارایی: چرخش‌ها را در حرکت به حداقل برسانید؛ از "خزیدن" یا پرش سینه خودداری کنید.

اگر آزمون برای غربالگری استفاده می‌شود، یک گرم‌کردن کوتاه و استاندارد (چرخش مچ، چرخش شانه و چند تکرار آهسته تمرینی) را شامل کنید. این کار شکست‌های اولیه ناشی از سفتی را به جای استقامت کاهش می‌دهد و به شرکت‌کنندگان کمک می‌کند تا عمق و ریتم را قبل از شروع نمره‌گذاری درک کنند.

نُرم‌ها

هیچ مجموعه جهانی واحدی از "استانداردهای آزمون فشار بالا" وجود ندارد زیرا سازمان‌ها از ریتم‌ها، استانداردهای عمق و قوانین توقف متفاوتی استفاده می‌کنند. در عمل، استانداردها معمولاً به یکی از دو روش تعیین می‌شوند:

• استاندارد حداقل: نمره قبولی (رایج در استخدام و غربالگری واحد).
• درصدها/باندها: نمره شما با گروه همسالان شما (سن، جنس، ورزش، گروه) مقایسه می‌شود.

"استانداردهای شنا رفتن" منتشر شده اغلب به حداکثر تکرارها در یک بازه زمانی مشخص (برای مثال، 60 ثانیه یا 2 دقیقه) اشاره دارند. این اعداد می‌توانند زمینه مفیدی باشند، اما نباید به عنوان معادل یک پروتکل بیپ/ریتم در نظر گرفته شوند مگر اینکه ریتم و دامنه حرکت مطابقت داشته باشند.

اگر به یک معیار معنادار نیاز دارید، از استانداردهایی استفاده کنید که با نوع آزمون شما (مسیر صوتی + استاندارد تکنیک) مطابقت دارد. در غیر این صورت، آزمون را عمدتاً به عنوان یک اندازه‌گیری تکرارپذیر درون‌شخصی در نظر بگیرید: نمره خود را با نمرات قبلی خود تحت همان شرایط مقایسه کنید.

چه کسی از آن استفاده می‌کند

آزمایش فشار با استفاده از کادنس در هر جایی که تکنیک مداوم اهمیت دارد، رایج است:

• مدارس و ورزش جوانان: به عنوان یک ارزیابی کنترل شده از استقامت بالاتنه.
• تیم‌ها و باشگاه‌ها: به عنوان یک معیار استاندارد برای آمادگی جسمانی.
• غربالگری استخدام: برخی خدمات از آزمون شنا (گاهی بر اساس ریتم، گاهی بر اساس زمان) استفاده می‌کنند. اگر برای یک آزمون شنا پلیس آماده می‌شوید، قوانین دقیق نیروی خود را تأیید کنید: موقعیت دست، عمق، سرعت و اینکه آیا بر اساس ریتم است یا "حداکثر تکرار در زمان".

مربوط: اگر به یک تست هسته‌ای مبتنی بر کادنس نیاز دارید، به اینجا مراجعه کنید آزمون بلیپ نشسته.

حقایق سریع

• کادنس پرس آپ کنترل شده با صدا
• امتیاز تعداد تکرارهای انجام شده به استاندارد است
• قوانین فرم بیشتر از سرعت اهمیت دارند
• نُرم‌ها به پروتکل و ریتم بستگی دارند

بازگشت به آزمون‌ها